czytelnia

ARCHINOTATNIK
NOTATNIK SPÓŹNIONEOGO PRZYBYSZA
Pochwała niedokładności – Roland Kostrzewa

ARCHINOTATNIK Miasto to nie tylko architektura, to ludzie, będzie więc i o ludziach Teksty moje będą subiektywne, osobiście postrzegane, zresztą, cóż to jest obiektywizm? Z pewnością daty i fakty, choć interpretacja faktów bywa różna. Relacja o mieście to wiedza moja i moje doświadczenia, obiektywne być nie mogą.

NOTATNIK SPÓŹNIONEOGO PRZYBYSZA Miejscowości cechujące się wysokim poziomem technologicznym wytwórczości oraz szybkim wzrostem gospodarczym są zarazem etnicznie i obyczajowo zróżnicowane, a także charakteryzują się wysokim udziałem artystów. W tych otwartych zbiorowościach panuje duch tolerancji. Wymieniony zespół cech sprzyja z kolei osiąganiu wysokich dochodów i staje się istotnym czynnikiem rozwoju miejscowości i regionów. (…) przewagę konkurencyjną w globalnym świecie uzyskuję te kraje i regiony, gdzie wytwarza się najwięcej innowacji. Te ostatnie powstają właśnie dzięki klasie twórczej żyjącej w kreatywnych środowiskach

Krytykuje Michał Ostaszewski: “Tyski krajobraz się zmienia. Rośniemy! Rozwijamy się! To chyba i dobrze, choć miasto, które coraz bardziej przypomina plac budowy (a tu już krok od porównania do Berlina), płaci swoja cenę za rozwój. Z jednej strony coraz bogatsi tyszanie mają coraz mniej miejsca żeby zaparkować swoje samochody z drugiej kurczy (paradoksalnie!) się wachlarz miejsc, w których można by się zabawić (zrelaksować lub też urżnąć w weekend – kto co lubi)…”

“(…) A teraz taka wizja. Tychy. Rok 2018. Właśnie zakończone zostały prace związane z kanalizowaniem okolic Czułowa i Urbanowic. Powstały jeszcze 3 hipermarkety. Na jeziorze paprocańskim usypano sztuczną wyspę, która ma właściwości lecznicze, a w Tychach powstało ponad 50 nowych lokali. Wymienione przez Ciebie knajpy mają dużą konkurencję. W czołówce nowych spelunek plasują się: szantowy Pub pod Burtą, nawiązujący do rzymskich łaźni Terma Club oraz gromadzący relikty IV RP: Duck pub…” odpowiada Marcin Stachoń

V. Lata 80. Po równi pochyłej, z góry w dół

Pierwszy rok nowej dekady, podobnie, jak miało to miejsce w przypadku poprzedniej, przyniósł zmianę tempa i charakteru działań w realizacji miasta stosownie do politycznych zmian w kraju. W stosunku do sytuacji sprzed lat dziesięciu nie była to już tylko zmiana kosmetyczna, kolejna wymiana ekipy rządzącej. Wystąpiły symptomy obsuwania się fundamentów wielkiej budowli, zdawało się – wiecznie trwałej budowli totalitarnego ustroju zwanego socjalizmem? komunizmem? A może quasi-socjalistycznego totalitaryzmu, czyli socjalitaryzmu – po prostu. Read the rest of this entry »

VI. Lata 90. i Nowy Wiek. Życie toczy się dalej. Próba podsumowania

Nieprzerwanych trzydzieści lat pracy przy realizacji nowego, od zera tworzonego miasta, od początku do zakończenia – a coś takiego się przecież w moim przypadku dokonało – to dla architekta przygoda nie lada. Z perspektywy tych lat, plus jeszcze kolejnych dwudziestu, kiedy to już przyglądałem się mu z innego już punktu patrzenia, już nie od strony architektonicznego warsztatu praktyki, lecz od teorii: myślenia, pisania i dydaktyki, wszystko to razem wzięte daje kompleksowy obraz zjawiska, jakim jest architektura.

Read the rest of this entry »

Read the rest of this entry »

Read the rest of this entry »